Agent، Tool، Memory، MCP و orchestration.
فرق task ثابت با agentic workflow را بفهمی.
یک فرآیند واقعی انتخاب کن.
فرآیند من را تحلیل کن و بگو کدام بخش‌ها conversational هستند و کدام بخش‌ها نیاز به tool، state یا planning دارند. یک معماری ساده chatbot و یک معماری agent پیشنهاد بده تا تفاوت را ببینم.هدف Agent را قابل آزمون کنی.
یک Agent ساده تعریف کن.
برای Agent من هدف، ورودی، خروجی، constraints و definition of done بنویس. goal نباید مبهم باشد و باید یک test case قابل اجرا داشته باشد.فقط ابزارهای ضروری Agent را تعریف کنی.
۳ عملیات واقعی را انتخاب کن.
برای هر عملیات tool schema طراحی کن: name، description، inputs، outputs، permissions و errors. اگر tool خطرناک یا بیش‌ازحد دسترسی دارد آن را محدود کن.بدانی چه چیزی باید حفظ شود.
یک task چندمرحله‌ای انتخاب کن.
state ماشین Agent را طراحی کن. مشخص کن کدام داده ephemeral، session-level یا long-term است و چه چیزی نباید ذخیره شود.نقطه توقف ایمن طراحی کنی.
یک action حساس را انتخاب کن.
برای Agent یک approval gate طراحی کن. قبل از action حساس، اطلاعاتی که باید به انسان نشان داده شود، حداقل تأیید و شرایط reject را مشخص کن.Agent را با چند سناریو ارزیابی کنی.
5 test case بنویس.
برای Agent من 10 test case بساز: happy path، ambiguous، missing data، tool failure و adversarial. برای هرکدام expected behavior و pass/fail criteria بنویس.Agent را به tool ecosystem وصل کنی.
یک tool بی‌خطر انتخاب کن.
برای اتصال Agent به MCP یک طرح بده: server، tools/resources، permission boundary، authentication، errors و audit logging. ابزارها را least-privilege نگه دار.یک Agent ساده اما واقعی طراحی کنی.
یک use case مثل research assistant یا support triage انتخاب کن.
Agent را از goal→tools→state→guardrails→human approval→evaluation طراحی کن. ابتدا architecture بده، سپس یک happy path را step-by-step اجرا کن و در پایان failure modes و rollout checklist ارائه بده.